bniec
Bniec biały Melandrium album
Bniec biały, inaczej mydlnica lekarska to roślina dwuletnia z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae), osiągająca wysokość 30–100 cm. Łodyga wzniesiona, owłosiona, rozgałęziona w górnej części. Liście naprzeciwległe, lancetowate, szarozielone, pokryte drobnymi włoskami. Kwiaty duże, białe, o pięciu głęboko wciętych płatkach, wydzielające intensywny zapach zwłaszcza wieczorem i nocą – zapylane przez ćmy. Owocem jest torebka z licznymi drobnymi nasionami.
Surowiec zielarski
Surowiec zielarski: Herba Melandrii albi – ziele bnieca białego, rzadziej nasiona lub korzeń. Ziele - zbiera się w początkowej fazie kwitnienia (maj–lipiec), ścinając górne 30–40 cm pędów. Korzeń - pozyskiwany jesienią, z roślin dwuletnich.
Skład i substancje aktywne
Bniec biały zawiera:
• saponiny triterpenowe,
• flawonoidy,
• alkaloidy,
• garbniki,
• sole mineralne,
• ekdysteron – związek o działaniu anabolicznym (naturalny analog sterydów roślinnych).
Właściwości i działanie
Tradycyjnie w medycynie ludowej bniec biały stosowany był jako zioło oczyszczające, moczopędne i wspierające pracę układu limfatycznego.
Działa łagodnie, wspomaga naturalne procesy usuwania toksyn i odnowy komórkowej.
Najczęściej przypisywane właściwości i działanie:
• moczopędne i oczyszczające,
• wspomaga funkcjonowanie dróg moczowych i nerek,
• napotne i odtruwające – tzw. „czyści krew”,
• przeciwzapalne, wspierające regenerację tkanek,
• kompleksujące toksyny i metabolity,
• żółciopędne, wspomagające trawienie,
• sekretolityczne i wykrztuśne – wspiera oczyszczanie dróg oddechowych,
• wzmagające krążenie limfy i oczyszczanie węzłów chłonnych.
Zioło kobiece
W tradycyjnych zielnikach bniec opisywano jako zioło kobiece, wspierające równowagę hormonalną i naturalny cykl, choć współczesne badania naukowe nie potwierdzają tego działania – obecnie stosowany jest głównie w celach kosmetycznych i edukacyjnych.
Bniec biały w fitoterapii
Według obserwacji i opisów fitoterapeutów (m.in. dr H. Różańskiego), bniec biały wykazuje działanie:
• przeciwzapalne i anaboliczne,
• hamujące reakcje autoimmunologiczne,
• odtruwające (kompleksujące toksyny i metale ciężkie),
• antyoksydacyjne,
• antyalergiczne,
• żółciopędne i lekko rozwalniające (przy dłuższym stosowaniu),
• wzmagające perystaltykę jelit i żołądka,
• pobudzające krążenie limfatyczne i regenerację skóry.
Zastosowanie tradycyjne
- Napary i odwary stosowane były przy: obrzękach, zatrzymaniu moczu, chorobach skóry, trądziku, stanach zapalnych węzłów chłonnych, bólach reumatycznych.
- Zewnętrznie – do przemywania skóry, okładów i kąpieli ziołowych.
- Wspomagająco – w stanach osłabienia, rekonwalescencji i oczyszczania organizmu.
Więcej o roślinach zielarskich znajdziesz na naszej platformie z kursami Joanna Kulczyk. Zaloguj się, a otrzymasz dostęp do ciekawych kursów oraz e-booków. Sprawdź przepis na nalewkę i napar z bnieca.
Bibliografia
Ożarowski, A., Jaroniewski, W. 1987. Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie. Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych: Warszawa.