nawłoć

Nawłoć pospolita
Solidago virgaurea L.

Złota rózga, złotnik, złota dziewica, ziele złote, ziele od nerek.

Wieloletnia bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), dorastająca do 1 m wysokości. Łodyga prosta, sztywna, w górze rozgałęziona, zakończona wiechowatym kwiatostanem. Liście lancetowate lub jajowate, drobno piłkowane, dolne z ogonkiem, górne siedzące.
Kwiaty drobne, żółte, zebrane w koszyczki o średnicy 5–10 mm, tworzące długie, złociste wiechy.
Kwitnie od lipca do września.

Właściwości nawłoci

Ziele nawłoci zawiera:

flawonoidy (kwercetyna, rutyna, izokwercytryna), saponiny triterpenowe, fenolokwasy (chlorogenowy, kawowy), garbniki, olejek eteryczny, kwasy organiczne, krzemionkę i sole mineralne.

Zgodnie z monografiami EMA, ESCOP i listą EFSA pending claims, nawłoć:

wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu moczowego,
wspomaga oczyszczanie organizmu poprzez zwiększenie diurezy,
pomaga utrzymać prawidłowy stan dróg moczowych i pęcherza,
wspiera działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne,
przyczynia się do komfortu stawów i układu mięśniowego.

W tradycyjnej fitoterapii stosowana była:

przy infekcjach dróg moczowych, kamicy nerkowej i obrzękach,
jako środek moczopędny, przeciwzapalny i wzmacniający naczynia,
zewnętrznie – do płukanek i kąpieli przy stanach zapalnych skóry i ranach.

Jakie właściwości lecznicze posiada nawłoć?

moczopędne,

odtruwające,

napotne,

przeciwobrzękowe,

przeciwgorączkowe,

przeciwkamicze,

odkażające,

hipotensyjne (obniża ciśnienie krwi),

uspokajające,

lekko nasenne,

silnie żółciopędne,

przeciwzapalne,

wykrztuśne,

przeciwbiegunkowe;

uszczelniające i wzmacniające naczynia krwionośne (przeciwwysiękowe);

regulujące przemianę materii i wypróżnienia;

pobudzające wydzielanie śliny, soku żołądkowego, trzustkowego i jelitowego;

przyśpieszające trawienie i wchłanianie mleczka pokarmowego;

pobudzające apetyt.