skrzyp polny
Skrzyp polny
Equisetum arvense L.
Skrzyp, koński ogon, jodełka, przęstka, chwat.
Wieloletnia roślina zarodnikowa z rodziny skrzypowatych (Equisetaceae), osiągająca wysokość 10–50 cm. Roślina tworzy dwa typy pędów: pędy zarodnionośne (wiosenne) i pędy płonne (letnie) – zielone, wzniesione, rozgałęzione okółkowo, żebrowane, szorstkie w dotyku.
System korzeniowy silnie rozbudowany, z długimi kłączami i bulwkami pędowymi.
Właściwości skrzypu
Ziele skrzypu zawiera:
krzemionkę (do 10%), flawonoidy (kwercetyna, apigenina), kwasy fenolowe, saponiny (equisetonina), alkaloidy (nikotyna, palustryna), garbniki, sole mineralne (K, Ca, Mg, Fe) oraz witaminę C.
Zgodnie z monografiami EMA, ESCOP, Farmakopei Europejskiej i EFSA pending claims, skrzyp polny:
- wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu moczowego,
- pomaga w usuwaniu nadmiaru wody z organizmu,
- wspomaga prawidłowy stan włosów, skóry i paznokci,
- wspiera utrzymanie elastyczności tkanki łącznej i naczyń krwionośnych,
- wspomaga prawidłową mineralizację kości,
- działa oczyszczająco i remineralizująco.
W tradycyjnej fitoterapii skrzyp stosowano:
- przy obrzękach, zapaleniu pęcherza, kamicy nerkowej,
- w kuracjach oczyszczających i wzmacniających,
- przy łamliwości włosów i paznokci,
- jako środek ściągający, gojący i regenerujący skórę (np. w postaci kąpieli, płukanek, okładów).
⚠️ Uwaga:
Nie stosować przy obrzękach sercowo-nerkowych bez konsultacji lekarskiej. Nie zaleca się długotrwałego stosowania (zawiera śladowe ilości alkaloidów nikotynowych).
Przy kuracjach długoterminowych zaleca się uzupełnianie witaminy B1 (tiaminy), ponieważ skrzyp może ją częściowo rozkładać.