wilżyna bezbronna
Wilżyna bezbronna
Ononis arvensis L.
Wilżyna polna, szczodrzeniec bezkolcowy, dzika lucerna, „zioło na nerki”.
Bylina z rodziny bobowatych (Fabaceae), osiągająca wysokość 30–70 cm.
Łodyga wzniesiona lub lekko pokładająca się, bez cierni, w odróżnieniu od wilżyny ciernistej. Liście trójlistkowe, drobne, eliptyczne, ząbkowane na brzegach. Kwiaty różowe lub liliowe, motylkowate, wyrastają pojedynczo lub po kilka w kątach liści.
Właściwości wilżyny
Korzeń wilżyny bezbronnej zawiera:
izoflawony (ononina, formononetyna), triterpeny, flawonoidy, garbniki, olejek eteryczny, śluzy, kwasy organiczne i sole mineralne (głównie potasowe).
Zgodnie z monografiami EMA, ESCOP, Farmakopei Europejskiej oraz tradycją zielarską, wilżyna bezbronna:
- wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu moczowego,
- działa moczopędnie i oczyszczająco,
- wspomaga usuwanie toksyn i produktów przemiany materii,
- działa przeciwzapalnie i lekko przeciwbakteryjnie,
- sprzyja prawidłowej pracy nerek i pęcherza moczowego,
- wspiera prawidłowe krążenie i funkcjonowanie tkanki łącznej.
W tradycyjnej fitoterapii stosowana:
- w infekcjach dróg moczowych, obrzękach, dnie moczanowej, kamicy nerkowej,
- w mieszankach odtruwających i detoksykujących,
- zewnętrznie – w kąpielach i okładach przy obrzękach, stłuczeniach i chorobach reumatycznych.
⚠️ Uwaga:
Nie stosować przy obrzękach sercowo-nerkowych lub w ciężkich chorobach nerek.
Nie zaleca się w okresie ciąży i karmienia piersią.
Zbyt wysokie dawki mogą działać drażniąco na nerki.